Categories
Happy Selfcare

5 grootste misverstanden bij scheiden

Afspraken maken wanneer je gaat scheiden… Het is zeker niet leuk, maar het hoort er nu eenmaal bij. Je bent namelijk wettelijk verplicht om afspraken te maken over de kinderen. Mr. Sissel Pemmelaar is mediator en helpt ouders om de scheiding goed te regelen. Ze hoort vaak de grootste misverstanden bij scheiden, die ze graag even recht wil zetten.

 1. Scheiden is altijd schadelijk voor kinderen

Nee, dat is niet zo. Natuurlijk is het het allerbeste dat kinderen opgroeien in een harmonieus gezin met papa en mama bij elkaar. Maar de scheiding op zichzelf, ondanks de impact, is niet direct schadelijk. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt keer op keer dat de relatie tussen ex-partners bepaalt, hoeveel last kinderen hebben van een scheiding. Zijn er veel ruzies tussen ouders? Dan wordt de scheiding pas schadelijk voor een kind. De gevolgen kunnen dan ernstig zijn, zoals: weinig zelfvertrouwen, depressies, blijven zitten, een lager schooladvies of in aanraking komen met politie of justitie.

Weetje: 80% van de echtscheidingen met kinderen verloopt in goede harmonie.

2. Kinderen van 12 jaar mogen kiezen bij wie zij wonen

Dit is misschien wel het grootste misverstand. Ouders blijven tot hun kinderen 18 jaar oud zijn in principe het gezamenlijk gezag houden na de scheiding. Dit betekent dat ouders tot het kind 18 jaar is de plicht en het recht hebben om het kind samen op te voeden en te verzorgen. Het ouderlijk gezag houdt ook in dat ouders er samen uit moeten komen over belangrijke beslissingen in het leven van de minderjarige. Komen ouders er samen niet uit, dan hakt de rechter een knoop door, niet het minderjarige kind. Wel is het zo dat kinderen vanaf 12 jaar altijd een oproep ontvangen van de rechter om gehoord te worden. Een kind kan in dit gesprek zijn of haar wens kenbaar maken, maar het is de rechter die beslist.

 3. Moeders hebben meer rechten dan vaders

Ook niet waar! De verwarring zit in het verschil tussen de juridische begrippen gezamenlijk gezag en de zorgregeling voor de kinderen.

Gezamenlijk gezag

Bij misverstand 2 heb ik het begrip gezamenlijk gezag uitgelegd. Lees dit anders eerst nog een keertje door. Je bent het dan nu vast met mij eens: bij gezamenlijk ouderlijk gezag hebben beide ouders gelijke rechten.

Zorgregeling voor de kinderen

Hoe de zorg en opvoeding tussen ouders verdeeld wordt noem je de zorgregeling. De zorgregeling is een verplicht onderdeel van het ouderschapsplan. In de meeste gevallen wonen de kinderen na de scheiding bij mama en zijn zij een paar dagen per week bij papa. Dit komt alleen niet doordat moeders meer rechten zouden hebben. Wel heeft het te maken met het feit dat een moeder tijdens het huwelijk vaak het grootste deel van de zorg voor de kinderen op zich heeft genomen. Deze lijn wordt na de scheiding dan voortgezet. Maar andersom, je ziet het minder, kan net zo goed.

Weetje: 22% van de ouders kiest op dit moment voor co-ouderschap na scheiding. De kinderen wonen dan ongeveer net zo veel bij papa als mama.

4. Het is beter om de kinderen pas te vertellen dat wij uit elkaar gaan als alles is geregeld

Een hardnekkig misverstand. Voor kinderen is het juist belangrijk dat zij bij de scheiding betrokken worden en een stem hebben. Het helpt kinderen de scheiding makkelijker te verwerken en beter met de nieuwe omstandigheden om te gaan. Een scheiding is vaak de meest ingrijpende gebeurtenis die kinderen in hun jonge leventje meemaken. Door je kind erbij te betrekken en daarmee serieus te nemen ziet je kind dat het hem of haar niet alleen overkomt, maar dat hij of zij ook zelf een inbreng heeft. Iets dat je kind altijd zal meenemen in de toekomst. Bovendien weet je zo beter wat de wensen en verwachtingen van je kind zijn. Dit helpt om de juiste beslissingen als ouders te nemen.

Meer tips van Sissel om je kinderen op een goede manier te vertellen over de scheiding lees je hier.

5. In mediation trek je aan het kortste eind!

Integendeel. In mediation kun je vaak meer bereiken dan bij een rechter.

Voorbeeld 1: Was je getrouwd en kun je onvoldoende je eigen levensonderhoud voorzien na de echtscheiding? Dan kun je recht hebben op partneralimentatie. Bij een beëindiging van de samenleving is er nooit recht op partneralimentatie. Als jullie samenwoners waren heeft het dan ook geen zin om een rechter te verzoeken om partneralimentatie op te leggen. In mediation kun je de partneralimentatie wel samen overeenkomen. Let op: om problemen vervolgens te voorkomen moet de partneralimentatie op de juiste manier worden berekend en vastgelegd in een scheidingsconvenant.

Voorbeeld 2: Wil één van beide in de gezamenlijke koopwoning blijven wonen na de echtscheiding en kan de ander niet (gelijk) uitgekocht worden?  Het lukt je alleen om het huis te behouden door in onderling overleg samen tot afspraken te komen. Vraag je om een uitspraak van de rechter? Dan weet je één ding zeker: het huis wordt verkocht.

Last but not least

Misschien lijkt het soms makkelijker om het uit te vechten met twee advocaten, maar bedenk dat je elkaar als ouders blijft tegenkomen. In mediation heb je de mogelijkheid om een goed fundament neer te leggen. Zo trekken jullie kinderen in ieder geval niet aan het kortste eind.

Over Sissel

Mr. Sissel Pemmelaar is als scheidingsmediator gespecialiseerd in het begeleiden van scheidingen met kinderen. Als geen ander weet zij waar je over na moet denken, welke beslissingen je moet nemen en hoe je ondanks de scheiding toch goed met elkaar kunt leren communiceren. Door haar expertise als advocaat en financieel echtscheidingsdeskundige is er bovendien de zekerheid dat alles financieel en juridisch perfect geregeld wordt. Wil je meer informatie, of zou je graag kennis willen maken met Sissel? Neem dan snel een kijkje op haar website!

Categories
Power stories

Ilse over haar strijd om zwanger te raken

Het krijgen van kinderen is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Een vruchtbaarheidstraject kan een dagelijks gevecht zijn met spuiten, timers voor de beste kans op een bevruchting en veel onzekerheid. Een moeilijk onderwerp, waar nog steeds een taboe op heerst. Iets wat je raakt in het vrouw zijn. Toch is 1 op de 32 kinderen op de wereld gekomen door middel van IVF. Ilse Ruijters,  auteur van het boek ‘Vruchtbaar’, deed er zelf acht jaar over om zwanger te raken. Ze deelt haar verhaal over haar strijd om zwanger te raken.

‘In een vruchtbaarheidstraject moet je zó veel. Van de dokter moet je hormonen spuiten, van je omgeving moet je “het” loslaten en van jezelf moet je niet zo zeuren. Laten we vooral minder moeten.’

De ontmoeting

‘Ik heb het boek ‘Vruchtbaar‘ geschreven om verschillende personen over dit onderwerp hun verhaal te laten vertellen.Vaak lees je verhalen over een vruchtbaarheidstraject vanuit een oogpunt. Iedereen die dit proces meemaakt, maakt het weer op een andere manier mee, dus het leek mij goed om die verschillende kanten te belichten. Voor de een is het de hel en de ander vindt het weer heel mooi en geniet er echt van. Zelf heb ik ook zo’n traject ondergaan. Met mijn toenmalige man heb ik het vier jaar geprobeerd. Het lukte niet. De relatie ging uit en daarna was ik een tijdje vrijgezel. Toen ontmoette ik mijn huidige man, Bas. Hij had hiervoor een andere relatie gehad en ook in die relatie lukte het niet om kinderen te krijgen. Wij wilden allebei heel graag vader en moeder worden, dus binnen een half jaar gingen we naar de dokter.’

Het vruchtbaarheidstraject

‘Ik wilde zo graag een kind, maar toch wilde ik het vruchtbaarheidstraject niet in gaan. Het voelde voor mij namelijk als toegeven dat er iets aan jezelf schort. Zwanger worden hoort toch iets romantisch te zijn, samen met z’n tweeën in een bed? Niet  ziekenhuis in, ziekenhuis uit, dagelijks hormonen spuiten, een wekkertje zetten voor het moment om seks te hebben… Toch is het nooit gek geweest toen we aan het traject begonnen. We probeerden eerst zwanger te raken door IUI. Dit hebben we zes keer geprobeerd, maar dat werkte niet. Toen stapten we over op IVF, waarbij eicellen uit je lichaam worden gehaald en buiten het lichaam worden samengebracht met de zaadcellen van de man. Bij de eerste poging ontstonden vier embryo’s, waarvan er twee in mijn baarmoeder werden teruggeplaatst en de andere twee werden ingevroren. Ik werd kort daarna weer ongesteld, wat betekent dat de embryo’s zich niet goed in mijn baarmoeder hadden ingenesteld. De tweede keer ontstonden er zes embryo’s, waarvan er een ‘vers’ teruggeplaatst werd in mijn baarmoeder en de overige embryo’s gingen de vriezer in. Uit dat embryo is onze dochter ontstaan.’

Probeer er maar eens lucht in te houden

‘Het is lastig om de lucht in zo’n traject te houden, maar toch probeerden we er samen zo optimaal doorheen te komen. We maakten er maar een soort uitje van door elke keer als we in het ziekenhuis waren een lekkere gevulde koek in de kantine te eten. Dit traject heeft mij en Bas dichter bij elkaar gebracht. Het is een heel ingrijpende gebeurtenis, maar tegelijkertijd ook iets heel moois. Je doet het echt samen. Ik weet nog heel goed dat ik voor het eerst de hormoonspuit in mijn lichaam moest zetten. Ik vond het super eng, dus Bas deed het. Na drie dagen was hij weg voor zijn werk, dus moest ik het zelf doen. In het begin was het zo eng, maar dat zakte snel weg.’

Laat het los

‘Als je zo’n traject ingaat ben je natuurlijk erg bezig met zwanger worden. Wat je veel om je heen hoort, is: “Laat het los”. Het moeten loslaten en het ontspannen staat natuurlijk haaks op elkaar. Als het mogelijk was om het los te laten, had iedereen het gedaan. Maar omdat je er elke dag ook echt fysiek mee bezig bent, door die hormoonspuiten bijvoorbeeld, denk je er ook elke dag aan.’

Het dieptepunt

‘Het dieptepunt van het traject was op het moment dat ik een schrijftraining had in Maastricht. Bas had een feestje in Utrecht. Toen ik klaar was, reed ik naar ons huis in Almere. Eenmaal thuis kwam ik erachter dat ik op dat moment vruchtbaar was, want ik had mijn eisprong. Ik moest dus zijn zaad hebben, maar hij was op een feestje. Op dat moment gaat er maar één ding door je hoofd en dat is dat het moet, want anders ben je weer te laat. Ik ben naar Utrecht toegereden om hem op te halen. Thuis hebben wij seks gehad en daarna heb ik hem weer teruggebracht naar het feestje. Je hebt eigenlijk verplicht seks en dat maakt je seksleven er echt niet leuker op.’

De andere embryo’s

‘Ik denk regelmatig aan de andere embryo’s die nog in de vriezer liggen. Wat zal ik daar meedoen? Zal ik ze doneren aan de wetenschap? Nog een keer dit traject doorgaan om een broertje of zusje op de wereld te brengen? Het is heel moeilijk en ik ben er nog niet uit.’

Het boek

‘De rode draad van het boek is dat iedereen die zo’n traject ondergaat, moet proberen om heel erg bij zichzelf te blijven. Doe wat goed voelt voor jou. Als het op een gegeven moment genoeg is, sla dan een halfjaar over. Of stop het traject. Dat is misschien nog wel een groter taboe. Het stoppen van een traject voelt misschien als opgeven, maar als jij er zelf aan onderdoor gaat of je relatie wordt er ziek van, dan is dat misschien wel de beste keuze. Het boek geeft een veelzijdig inzicht in het hele vruchtbaarheidstraject met zowel de medische kanten, als de emotionele kanten van ervaringsdeskundigen.’

zwanger raken

Meer power stories lezen? Klik hier!

Categories
Geluk Happy

Wendy geeft ode aan superkid Indy

Afgelopen zaterdag is het programma Superkids begonnen. Wendy presenteert dit samen met Johnny de Mol. Kinderen met een uitzonderlijk talent krijgen door deze talentenjacht een podium. Indy sprong er afgelopen aflevering wel heel erg uit. Wendy gaf op Instagram een ode aan haar.

Frisse start

Dit jaar bestaat de jury van Superkids uit Maan de Steenwinkel, Juvat Westendorp, Wibi Soerjadi en Gordon. Juvat kon zijn tranen zaterdagavond niet inhouden bij de auditie van de 12-jarige Indy. In een persoonlijke dans, die Indy zelf heeft gemaakt wilde ze andere kinderen van gescheiden ouders een hart onder de riem te steken. De ouders van Indy gingen uit elkaar toen zij nog heel jong was. Ook de ouders van Juvat zijn gescheiden. Daardoor kwam deze dans extra hard binnen bij hem.

Ode

Ook Wendy werd geraakt door de dans. Op haar Instagram schreef Wendy een ode aan Indy: ‘Lieve Indy @indy.x__Dit filmpje van jou plaatste ik afgelopen zaterdag voor de aankondiging van @superkidsnl Jij hebt er met je prachtige dans voor gezorgd dat 48 (!) kinderen van gescheiden ouders zich hebben gemeld bij Villa Pinedo om vragen te stellen en hulp te zoeken. Jouw missie is geslaagd lieve Indy! Bij de stichting zitten ze klaar om naar iedereen te luisteren en een buddy toe te wijzen. TROTS mag je zijn op jezelf!’

Superkids is elke zaterdag te zien bij SBS6 om 20.00 uur.